پشته سیاه

پشته سیاه (سرزمین سیاه) و دهانه‌‌های آتشفشانی منطقه‌ای در ۲۰ کیلومتری روستای پیکوه و در شمالی‌ترین بخش پناهگاه حیات وحش نایبندان است که از سنگ‌های سیاه رنگ بازالت پوشیده شده و به همین دلیل به پشته سیاه شهرت دارد. سنگ‌های بازالتی درسطحی حدود ۳۵۰ کیلومتر مربع پراکنده شده‌ و چشم‌انداز کم‌نظیری را مانند سطح کرات منظومه شمسی پدید آورده‌‌اند.

سنگ بازالت یک سنگ سخت، سیاه و دانه‌ریز آتشفشانی است که بعد از گرانیت فراوان‌ترین نوع سنگ آذرین روی کره زمین است.

این سنگ‌های آتشفشانی حاصل آخرین فعالیت‌‌های آتششفشانی ایران در حدود ۲.۵ میلیون سال پیش (کواترنری) هستند که بر اثر فعالیت‌ گسل نایبند و شاخه‌‌های فرعی آن که موجب بازشدگی و شکستگی‌‌هایی عمیق در پوسته زمین شده، به سطح راه پیدا کرده‌اند.

بازالت‌ها نسبت به اطراف به صورت تپه‌هایی نسبتا مرتفع هستند و به طور عمده به صورت روانه‌های بازالتی و با ضخامت کم به شکل ناپیوسته روی سنگ‌های زیرین قرار گرفته‌اند. از نظر ظاهری این بازالت‌ها حالت بلوکی و قطعه قطعه دارند و بیشتر سیاه رنگ، بسیار سخت، متراکم و مستحکم هستند. در میان گستره این سنگ‌های بازالتی، ۳ دهانه آتشقشانی وجود دارد که قطر آنها از ۶۰۰ تا ۸۵۰ متر متغیر است.

برگرفته از سایت tabasgeopark.com

اطلاعات بازدید
نشانی: ۲۰ کیلومتری روستای پیکوه
روزها و ساعات بازدید: همه روزه
گروه سنی: مناسب برای همه رده های سنی
نوع بازدید: طبیعت‌گردی
درجه سختی: کم
مکان های مرتبط

بافت تاریخی اصفهک

باغ گلشن

چشمه آبگرم مرتضی علی

طاق باستانی شاه عباسی

پشته سیاه

مزارع برنج خانیک

کویر پروده

کال جنی

0 0 رای ها
امتیازدهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از

0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x